هیچکس فکرش را نمیکرد آن روسلینیِ جوان مرفه ای که تمام دغدغه اش عوض کردن مدل ماشینش بود روزگاری دوربین خود را به بیغوله ها و خرابه های شهر رم ببرد و یکی از تاثیرگذار ترین مکاتب سینمایی را یعنی نئورئالیسم ایتالیا پایه گذاری کند.مکتبی که پیش از ان که سینمایی باشد خواستگاه اجتماعی دارد.مکتبی که سعی در نزدیک کردن هر چه بیشتر واقعیت و سینما را داشت.نئورئالیسم ایتالیا نمود فقر ، بیکاری و تیره روزی مردم ایتالیا در سال های پس از فاشیست است.ایتالیایی که با سقوط اخلاقی ، اجتماعی و اقتصادی پس از جنگ همراه بود و مردمش در فلاکت و گرسنگی دست و پا میزدند.«آلمان سال صفر» محصول همین مکتب است اما اینبار روسلینی به ویرانه های برلین سرک میکشد.برلین جنگ زده که دو سال از سقوط امپراطوری هیتلر گذشته است و حالا مردم باید تاوان گذشتگان خود را بدهند.روسلینی اما کاری به اسحله و سرباز و سنگر و توپ های جنگی ندارد.اون نگاهش را به یک خرابه ای در برلین میبرد و داستان کودک خردسالی را روایت میکند که با جثه نحیف و کوچکش نان اور خانواده است.کودک خردسال نماینده نسل جوانیست که از قضا در یک برهه ی بحرانی به سر میبرند و روسلینی با همان سکانس اولی به خوبی نشان میدهد که این نسل باید پاسوز جنایات پدران خود شوند.

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *