یک ساعت از تماشای این اثر ناب گذشته است ولی هنوز موسیقی متن مالیخولیایی اش گوش من را نوازش میکند. «klopka» نمایش استیصال مردیست در دو راهی عقل و احساس .«klopka» داستان تلاطم های درونی یک مرد در بزنگاهی تلخ است .«klopka» یک پکیج کامل از اتمسفر سرد و بی روح ،‌موسیقی غمگین و کارکترهای له شده است.گلوبوویچ فیلمساز خلاق صربستانی یک نوآر به تمام معنا از جنگ درونی یک انسان خلق کرده است.
اگرچه «klopka» این کلیشه را که «یک انسان برای نجات جان عزیزانش تا چه اندازه میتواند اخلاقیات و وجدان و قانون را کنار بگذارد» مطرح میکند اما با پرداختی مناسب و زاویه دیدی متفاوت شکل جدیدی را به بینندگان ارائه میدهد. گلوبوویچ تمام ها ضعف هایی را که این داستان میتوانست به دام آن بیافتد را خوب می شناسد .شعار نمی دهد.به دام سانتیمانتالیسم نمی افتد.دوز اضافی روانشناسی و فلسفی به‌ آن تزریق نمیکند چرا که دغدغه اش اجتماعیست.«klopka» را ببینید و لذت ببرید و لذت ببرید و بدانید اگر چه سینما منزلت سابق را ندارد اما میشود تکه هایی از روحش را در همچین اثار ناشناخته و گمنامی یافت.

پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *